الهى كه : « عليكم به حلق الذّكر » « 26 » ، و فرمود حضرت رسول ( ص ) به اصحاب كبار خود : ارتعوا الى رياض الجنّة ، قالوا : يا رسول اللّه و ما رياض الجنّة ؟ قال : مجالس الذّكر ، و حركت كردن به جهت اصلاح امور خلق و برادران دينى و به جهت ملاقات و زيارت و قضاى حوايج صلهء ارحام و به جهت جهاد كردن در راه حقّ تعالى و حفظ بيضهء اسلام و مؤمنين و مسلمين ، و حركت كردن به جهت آنچه در آن صلاح قلب و سلامتى دين تو است ؛ چنان‌كه روايت كرد حضرت امير مؤمنان ( ع ) از حضرت رسول ( ص ) كه كسى كه راهنما و كشاننده شود ضريرى « 27 » را چهل گام بر زمين هموارى ، عطا كرده مىشود به هر گامى قصرى در بهشت به وسعت هزار سال در هزار سال مسافت كه وفا نمىكند به قدر سر سوزنى از جميع آن پرى زمين از طلا ، و اگر بر زمين غير هموار مخوف باشد مىيابد اين عمل را در ميزان حسنات خود روز قيامت وسيع‌تر از دنيا صد هزار مرتبه و ترجيح مىيابد بر سيّئات آن و زائل مىكند آنها را و نازل مىسازد آن كس را در اعلى مرتبهء جنان و غرفه‌هاى آن ، و مردى كه ببيند ضعيفى را در راهى كه از مركوب خود افتاده و استغاثه مىنمايد ، فريادرسى كند او را و حمل كند او را بر مركب او ، مىفرمايد حقّ تعالى كه به زحمت انداختى نفس خود را و جهد كردى در اعانت برادر مؤمن خود ، هرآينه به زحمت مىاندازم ملائكه را كه عدد ايشان بيشتر است از خلايق انس از اوّل دهر تا آخر آن و چنان عظيم و قوىاند كه سهل است بر هريك از ايشان حمل سماوات و ارض تا آنكه بنا گذارند از براى تو قصرها و مسكن‌ها ، و بلند كنند از براى تو درجات كه بگردى تو در جنّات مثل يكى از ملوك جنّت ، و هرگاه دفع كند كسى از مظلومى ضررى را از مال يا بدن او خلق

--> ( 26 ) - بر شما باد به مشاركت در مجالس ذكر ( 27 ) - ضرير : نابينا